Overvallen tijdens een weekendje weg

Onderweg naar Amsterdam scheen het ene moment de zon, het volgende moment kwamen de hagelstenen zo hard op de auto terecht dat ze zich afvroegen of er geen deuken in het dak van de auto zouden komen. Maar niets deerde hen, ze hadden er allebei zin in, gezellig samen het paasweekend naar Amsterdam.

Amsterdam, de stad waarin zij een groot gedeelte van haar jeugd had doorgebracht. Ze verheugde zich erop om hem het huis te laten zien, waar ze met haar ouders gewoond had, de lagere school die ze in Amsterdam nog net had afgemaakt voordat ze met haar ouders naar Zeeland verhuisde. Ze had er zin in, nog eens door die bekende straten te lopen. Maar bovenal had ze er zin in met hem lekker uit eten te gaan, een tentoonstelling te bezoeken, de nieuwste film in de bioscoop te zien, gewoon lekker ongedwongen samen te genieten.

Het hotel voldeed aan alle verwachtingen, de kamer was ruim en het broodje dat ze als lunch in het hotel verorberden, was heerlijk. Om hun geluk nog completer te maken, scheen er ook een heerlijk voorjaarszonnetje. Dit deed hen besluiten om te gaan wandelen naar het Tropenmuseum. Terwijl ze gearmd samen liepen te genieten, sloeg het noodlot toe. Het gebeurde allemaal in een flits. De twee jongelui op een scooter, die langs kwamen en haar tas afpakten. Dit lukte in eerste instantie niet omdat zij deze stevig vast hield. Had ze dit maar niet gedaan, want de scooter meerderde vaart, ze kwam ten val en werd meegesleurd. Uiteindelijk moest ze haar tas loslaten. Met een van pijn verwrongen gezicht bleef ze op de grond liggen. Hij probeerde nog achter de overvallers aan te rennen maar kwam hierbij ten val. Daar lagen ze met zijn tweetjes. De zon was inmiddels verdwenen en het was steenkoud op de grond.

Plotsklaps waren ze in een boze droom verzeild, want in een mum van tijd stonden er tientallen mensen om hen heen. Was het één minuut of vijf minuten dat ze daar lagen voordat de gealarmeerde politie en ambulance ter plaatse waren? Alle gevoel voor tijd was verdwenen.

In het ziekenhuis bleek dat zij haar schouder op diverse plaatsen gebroken had. Hij had een hoofdwond en een kapotte knie.

En nu……….nu zijn ze weer thuis. Kapot van wat ze meegemaakt hebben. Vol onbegrip. Waarom? Vragen waar je geen antwoorden op krijgt. Hij is boos. In eerste instantie op de dieven. Maar ook op zichzelf. Had ik maar iets eerder in de gaten gehad wat die jongens van plan waren. Had ik maar iets harder gelopen en ze kunnen pakken. Had ik maar……je komt er niet uit. Gelukkig zijn ze ook. Dat ze het kunnen navertellen en dat ze elkaar nog hebben. Samen zullen ze er weer bovenop komen. Maar begrijpen, neen dat zullen ze nooit!

About the Author

admin
Author with 205 posts
More about admin

Related Articles

Leave a Comment

Babbels en Brabbels is een blog voor de niet zo piepjonge, maar wel actieve 50-plusser die nog volop in het leven staat.