Mijn meest indrukwekkende reis ooit

Twee weken geleden stond ik er weer. Bij Ground Zero in New York. Twee grote waterbakken. Het water stroomt langs de muren naar beneden. In het midden is een groot donker gat. Erom heen een koperen reling waarin de namen van de slachtoffers gegrafeerd staan. Onwillekeurig trek ik met mijn vinger een lijn langs de naam van een slachtoffer. Ik denk terug aan oktober 2001 toen ik hier ook stond. Ruim een maand na 11 september, de dag dat de wereld stil stond.

De reis naar New York in de herfstvakantie van 2001 was al enkele maanden voor de ramp geboekt. Wat doe je? Er is geen negatief reisadvies meer, dus je gaat. Het is rustig in New York. We worden gegrepen door de aanplakbiljetten van vermisten die overal hangen. De slachtoffers krijgen een gezicht. Foto’s, kindertekeningen, ontroerende oproepen zoals “Mama, waar ben je? Ik mis je zo.” Een foto van een baby die net te laat geboren is om zijn vader te leren kennen.

Ik herinner me als de dag van gisteren dat we in de buurt van Ground Zero het metro station uitkomen. Een penetrante, ontsmettingslucht komt ons tegemoet. Ondanks het stralende ochtendzonnetje, heerst er een beklemmende sfeer in de straten. De straten zijn afgezet met hekken. Je ziet een zwartgeblakerd gebouw, waar de ruiten van kapot zijn. Door de kapotte ruiten, zie je een hoge massa met verwrongen staal. De koude rillingen lopen over mijn rug als ik me realiseer hoeveel slachtoffers hier nog liggen. Hoewel er duizenden mensen voorbijlopen is het indrukwekkend stil.

We lopen langs een schoenenwinkel, waar “new arrivals” op een glazen etalageplaat staan. De glazen plaat onder het stof, de nieuwe schoenen ook. Achter de winkeldeur ligt post. Je vraagt je af wat er met de eigenaar van de zaak gebeurd is.

Oktober 2018. Ik sta bij het monument op Ground Zero. Het is voor mij een plek waar de wereld nog steeds even stil staat en die op mij grote indruk blijft maken.

 

 

 

About the Author

admin
Author with 224 posts
More about admin

Related Articles

Leave a Comment

Babbels en Brabbels is een blog voor de niet zo piepjonge, maar wel actieve 50-plusser die nog volop in het leven staat.