Mijmeren over je vader nu het bijna vaderdag is

Zondag is het vaderdag. Het is dit jaar alweer 23 jaar geleden dat mijn vader op veel te jonge leeftijd overleed. Hij zou nu negentig jaar zijn geweest. Ik vraag me af hoe hij oud zou zijn geworden. Actief zoals hij altijd was? Niet stil kunnen zitten? Of rustig achter de geraniums zittend? Dat laatste kan ik mij niet voorstellen. Nog gezond? Vergeetachtig? Ik zal het nooit weten.

Gelukkig heeft hij mijn kinderen nog meegemaakt. Toen ik hem vertelde dat ik zwanger was, mocht ik van hem “het mooiste kinderbedje wat ik maar kon vinden, uitzoeken.” Die traditie heb ik op mijn beurt voortgezet bij mijn kinderen. Ik herinner mij nog dat hij voor het eerst oppaste. Hij had in zijn huis een binnenvijver. Terwijl zijn kleindochtertje de kamer aan het verkennen was en heerlijk rondkroop, dacht hij even een dutje te doen. Dat duurde niet lang, want “plons” en daar lag de kleine in de vijver!

Mijn kleinkinderen heeft hij niet meer meegemaakt. Hij zou het geweldig gevonden hebben om ook “dit kleine grut,” zoals hij zijn kleinkinderen destijds noemde, mee te maken. Onlangs las ik over een mevrouw, die met haar rollator anderhalf uur met de bus had gereisd, om haar pasgeboren achterkleinkind te bezoeken. Het verhaal ontroerde mij. Ik zag het al voor me, hoe mijn vader dat op negentigjarige leeftijd zou hebben gedaan. Of zou hij gewoon in zijn auto zijn gestapt? Eén ding is zeker, hij zou reuze trots op zijn nageslacht zijn geweest. Maar welke papa/opa of overgrootvader is dat niet!

Babbels en Brabbels wenst iedereen zondag een heel gezellige dag toe. En alle vaders veel verwenplezier!

About the Author

admin
Author with 248 posts
More about admin

Related Articles

Leave a Comment

Babbels en Brabbels is een blog voor de niet zo piepjonge, maar wel actieve 50-plusser die nog volop in het leven staat.