Herinneringen aan 2015

Aan het einde van het jaar neem ik altijd even een uurtje de tijd om nog eens te mijmeren over het afgelopen jaar. Je staat er van te kijken wat zich in zo’n jaar allemaal heeft afgespeeld. In de wereld, in Nederland, in je eigen woonplaats. Maar ook in ieders eigen leven. Kleine dingen, grote dingen, belangrijke dingen, onbelangrijke dingen. Toch zijn deze herinneringen je dierbaar en zijn ze je bijgebleven. Ik heb zelf de eerste herinneringen die in mij opkwamen opgeschreven.

De keer dat ik, als à sportieveling, de Leeuwenrots in Sri Lanka met zijn ruim 1200 treden in de bloedhitte beklim. Het is een hele zelfoverwinning. Kom ik helemaal hijgend en puffend boven en is het eerste wat ik te horen krijg van een medereiziger: “Hey, je gulp staat open. Die zou ik eerst maar eens even dicht doen”.

Het stralende snoetje van mijn kleinkind en de armpjes die hij naar me uitstrekt.

De eerste keer buiten koffie drinken en de zonnestralen op je gezicht laten komen. Om je heen kijken hoe de natuur ontluikt terwijl je het gevoel hebt: “Het is lente”.

Zomaar in de stad samen met je dochter de slappe lach krijgen terwijl voorbijgangers zich omdraaien en zich afvragen: “Wat hebben die twee?”

De keer dat ik twee keer achter elkaar in een overvolle metro sta en me een zitplaats wordt aangeboden. Begin ik nu echt oud te worden?

Alleen op bezoek bij mijn 3-jarige kleinzoon. Zijn andere oma en opa komen vlak na mij. Hij vindt dat leuk. “Twee oma’s en één opa. Waar is jouw opa?”, vraagt hij me. Vervolgens komt hij naar me toe “Ik vind jouw opa lief”.

Met twee vriendinnen een gezellig dagje op pad. ’s Middags gaan we naar een leuke winkel waar je uren kunt rondbrengen. We kijken een uurtje rond, zien een paar stoelen waar we “even” op plaats nemen. We raken echter zo in gesprek dat we op een gegeven moment merken dat de tijd zo voorbij gevlogen is en het tijd is om naar huis te gaan.

De stralende gezichten van mijn jongste en zijn vriendin wanneer ze komen vertellen dat ze gaan trouwen.

Na er lang over nagedacht te hebben, toch gestart met Babbels en Brabbels. Iedere keer nieuwe onderwerpen bedenken. Wat is het toch leuk!

Kerst vieren met allen die je lief zijn. Om je heen kijken en denken: “Wat ben ik toch rijk”.

Maar er zijn ook trieste momenten waar je juist deze tijd aan terug denkt. Zoals twee begrafenissen van twee vrienden binnen één week. De een, een van onze gay vrienden, een echt mensenmens en een van de warmste persoonlijkheden die ik ooit gekend heb. De ander, een vriend die we pas acht jaar kenden, maar waar we in die jaren samen met zijn vrouw een hechte vriendschap mee ontwikkelden. Wat hebben we een plezier gehad met zijn vieren. Twee totaal verschillende mannen. Beiden in hetzelfde jaar geboren en beiden overleden na complicaties na een hartoperatie.

Wat brengt het nieuwe jaar ons? Goed dat we dat maar niet van te voren weten…

Babbels en Brabbels wenst iedereen een heel gezellige jaarwisseling toe.

 

 

 

About the Author

admin
Author with 253 posts
More about admin

Related Articles

Leave a Comment

Babbels en Brabbels is een blog voor de niet zo piepjonge, maar wel actieve 50-plusser die nog volop in het leven staat.