Een dag met een gouden randje

Een kwartier voordat ze opgehaald wordt, zit ze al te wachten. Jas aan, handtas op schoot. De thuiszorg heeft ze afgebeld en ook de dagopvang van het verzorgingstehuis waar ze 3 keer in de week naar toe gaat. Het voelt aan als een dagje spijbelen. Alles zit deze meidag mee, ook het weer. Het is een prachtige, zonnige dag die haar doet denken aan de zomers van vroeger.

Vijf minuten te vroeg wordt ze opgehaald. Ze neemt voorin plaats in de auto. Aan alles merk je dat ze het heerlijk vindt om zo’n dagje uit te gaan. De manier waarop ze om zich heen kijkt en de tevreden glimlach rond haar mond.

Zij mag bepalen waar ze naar toe wil. Eerst wil ze langs haar oude huis. “Kijk, die voorgevel heb ik nog helemaal laten reinigen voordat ik het huis verkocht”. Iets verderop ziet ze het gebouw waar ze gewerkt heeft. “Hier heb ik ook mijn man leren kennen. Het was liefde op het eerste gezicht. We hebben samen heel wat stormen moeten doorstaan. Hij was ouder, gescheiden en ik kwam uit een zeer religieus gezin. Maar we zijn elkaar altijd trouw gebleven”.

Dan wil ze naar Zandvoort, naar de zee. “Ik ben er zo vaak geweest dat mijn auto hier van zelf naar toe zou kunnen rijden. Ik hou van het strand en van de zee. Na de dood van mijn man en later van mijn zoon ging ik vaak ‘s morgens vroeg al op pad en kon dan uren op het strand lopen. De zee kan wild en woest zijn, ze kan rustig en stil zijn, maar ze luistert altijd naar je”. Bij een bankje waar we een mooi uitzicht op zee hebben, stoppen we. Ze vindt het heerlijk om er even te zitten en naar de zee te kunnen kijken. Hoewel het een prachtige dag is, staat er een straf windje. Ze heeft haar shawl om haar hoofd geslagen en blijft naar het einde van de zee turen.

Het volgende dat op haar verlanglijstje staat zijn de bollenvelden, die er in deze tijd van het jaar prachtig bij liggen. “Stop eens, moet je zien wat een prachtige kleuren”. Ze bewondert de prachtige bollenvelden, de gele en de fel rode kleuren, die dan weer van zacht roze overgaan in paarse tinten. Aan het eind van de velden staat een molen. Hollandser kan het tafereel niet zijn. Ze doet haar raampje open en snuift de frisse voorjaarslucht op.

De volgende rit gaat naar haar ouderlijk huis. Het is een vooroorlogse rijtjeswoning en je kunt je anno 2016 nauwelijks voorstellen dat hier een gezin met 7 kinderen woonde. “Ik sliep met 3 zussen op 1 kamer en we hadden een lol met zijn allen. Luxe was er niet, maar ik kan terugkijken op een gelukkige jeugd”.

De tijd gaat veel te snel en voordat ze het weet moet ze weer naar huis. “Maar het was een dag met een gouden randje”, verzucht ze als weer thuis is.

About the Author

admin
Author with 205 posts
More about admin

Related Articles

Leave a Comment

Babbels en Brabbels is een blog voor de niet zo piepjonge, maar wel actieve 50-plusser die nog volop in het leven staat.