Buitenshuis eten in de USA. Is dat anders dan bij ons?

Heb net een prachtige reis door de USA gemaakt. Amerika en Nederland, twee moderne Westerse landen, ieder met zijn eigen gewoonten en eigen gebruiken. ’s Lands wijs, ’s lands eer. Ik vind het altijd reuze interessant om dit mee te maken en kan hier dan ook veel over schrijven. Deze keer beperk ik mij tot het eten in een restaurant in de VS.

Wanneer je een bezoek brengt aan een eetgelegenheid, ga nooit zomaar ergens zitten. Wacht tot het personeel je begroet en je naar een tafel brengt. Daar word je steevast vriendelijk begroet door een ober of serveerster. Zij brengen je alvast een glas water, stellen zich voor en vertellen dat zij je vanavond bedienen.

Op de menukaart valt het op dat er niet alleen prijzen opstaan maar ook het aantal calorieën. Ben je aan het lijnen, dan kun je precies uitrekenen hoeveel calorieën je verbruikt. Dat lekkere dessert dan maar laten staan?

Of delen? Want ook een gerecht met elkaar delen is hier heel gewoon. De porties zijn over het algemeen niet klein. De serveerster kijkt dan ook niet raar op als je één voorgerecht bestelt met 4 keer bestek. Of een dessert met 4 lepels. Je hoeft hier niet extra voor te betalen.

Alles gaat snel. Verwacht niet dat je een hele avond uitgebreid gaat eten. Dat kennen de Amerikanen niet. Bij ons wacht men netjes totdat iedereen uitgegeten is. Pas dan worden de borden van tafel gehaald. Dat is “not done” in Amerika. Daar halen ze je bord weg zodra het leeg is, ook al zitten je tafelgenoten nog uitgebreid te schransen!

En dan de doggybag. In Nederland heb ik het één keer meegemaakt dat ik bij een Chinees restaurant was en er na afloop werd gevraagd of we het eten dat over was mee wilden nemen. Bij ons heerst hier nog steeds bij veel mensen een taboe op en bijna de helft van de Nederlanders vindt het gênant om een doggybag te vragen in een restaurant, laat staan om er mee over straat te lopen! In Amerika is een doggybag heel gewoon. Wij zaten ergens te eten, waar zes bejaarde dames gezellig met elkaar aan het eten waren. Na afloop kregen ze alle zes het eten dat overbleef keurig ingepakt mee naar huis. “Kan ik morgen ook nog van eten”, verduidelijkte een van hen zonder enige vorm van gêne.

Als je gebruik van het toilet wilt maken, moet je niet raar opkijken wanneer ook niet restaurantgasten hier gebruik van maken. Dat is niet ongebruikelijk. Maar betalen voor toiletgebruik, neen dat kennen ze niet in Amerika!

De rekening is wel even wennen. Bij ons staat alles inclusief op de menukaart en mag je fooi geven, maar hoeft het niet. In sommige staten van Amerika komt er eerst belasting bovenop de rekening en vervolgens ben je wel verplicht de ober of serveerster van een fooi te voorzien.

Nu verdienen horecamedewerkers niet veel. We hoorden van de vriendelijke dame, die ons van eten en drinken voorzag, dat zij 5 dollar per uur verdient. Daarnaast is ze verzekerd voor ziektekosten. Maar het beleg op het brood moet ze toch echt wel van de fooi hebben. Ben je erg tevreden dan geef je 20%, anders ligt het bedrag ergens tussen de 15 en 18%. Sommige restaurants vullen de tip al voor je in, maar je bent niet verplicht dit te volgen en mag het bedrag verhogen of verlagen.

Tja, rekenkundig is het misschien allemaal wat lastiger maar het grote voordeel is wel dat je altijd vriendelijk personeel hebt dat echt hun best doet om het jou naar je zin te maken! En dat is ook heel wat waard!

 

 

About the Author

admin
Author with 224 posts
More about admin

Related Articles

Leave a Comment

Babbels en Brabbels is een blog voor de niet zo piepjonge, maar wel actieve 50-plusser die nog volop in het leven staat.