Ansichtkaart of app?

Het adressenboekje, 1 pen, nee, 2 pennen voor het geval er eentje mee op hield. Steevast nam je ze mee op vakantie. En een van de eerste dingen die je kocht als je op je vakantieadres was aangekomen waren ansichtkaarten en postzegels. Je verstuurde ze zo snel mogelijk, want anders was jij eerder terug dan de kaart er was. Niks adresstickers die je thuis al op de computer had klaargemaakt. Dat bestond allemaal nog niet.

Je (groot-)ouders, ooms en tantes, vrienden en vriendinnen en collega’s, allemaal kregen ze een mooie, met zorg uitgekozen ansichtkaart. Mijn grootouders lieten alle kaarten die ze ontvingen een jaar lang op het dressoir staan. Als je op bezoek kwam lieten ze trots zien hoeveel kaarten ze hadden gekregen en hoe ver weg iedereen was geweest. Ik herinner me nog die keer dat ik een hele avond kaarten had zitten schrijven. Het schrijven ging niet gemakkelijk omdat er geen tafel of bureautje op de hotelkamer was en je ze al zittend op bed moest schrijven. De postzegels waren zelf plakkend, je hoefde niet te likken, daarvan kreeg je zo’n vieze smaak in je mond. Nee, deze kon je makkelijk op de kaart plakken. Bij de receptie van het hotel waar ik vroeg waar de dichtstbijzijnde brievenbus was, vertelden ze me dat ik de kaarten niet zelf naar de brievenbus hoefde te brengen. Dat verzorgden zij allemaal wel. Teruggekomen in Nederland kreeg ik geen enkele reactie dat iemand mijn kaart had ontvangen. Nadat ik een week of drie terug was, vroeg ik voorzichtig aan mijn ouders of zij de kaart al ontvangen hadden. “Nee, niets”, was het antwoord. Iedere keer dat ik dit aan iemand vroeg kreeg ik hetzelfde antwoord. Na 3 maanden heb ik de hoop dat er ook maar 1 kaart nog zou aankomen maar opgegeven.

Anno 2016 is er veel veranderd. De ansichtkaarten die ik krijg zijn op de vingers van 1 hand te tellen. Wel krijg ik regelmatig een app van vakantievierende vrienden en familieleden. Met foto en de laatste nieuwtjes. Zo kan het gebeuren dat de een in Afrika zit, de ander in Londen, nummer 3 in Dubai en ikzelf in Nederland. Allevier zijn we op de hoogte van elkaars doen en laten. Snel, gemakkelijk en goedkoop, want er is altijd wel ergens gratis wifi vanwaar je je berichten kunt versturen.

Voor het versturen van een kaart moet iemand wel veel meer moeite doen. Kaart en postzegel kopen, kaart schrijven, kaart posten. Het is te waarderen dat iemand die moeite voor je doet. Maar als ik dan weer terug denk aan mijn laatste vakantieadres  waar ik 2 kaarten naar mijn kleinkinderen stuurde. De een kwam aan en de ander is tot op de dag van vandaag nog steeds niet gearriveerd. En dat heb je niet met een app!

scannen0101

 

About the Author

admin
Author with 227 posts
More about admin

Related Articles

Leave a Comment

Babbels en Brabbels is een blog voor de niet zo piepjonge, maar wel actieve 50-plusser die nog volop in het leven staat.